Druga część naszej zabawy w WoW RPG, tym razem jednak zajmiemy się sesją!

Pamiętajmy, że gramy z żywymi ludźmi, których nie ogranicza stworzony przez komputer świat, ich decyzje mogą być różne i niekoniecznie podobać się naszym współgraczom. Oczywiście można dokonywać prób kontroli jednak nie polecam takiego rozwoju sytuacji gdyż zakończy się to kłótnią, która naprawdę nie jest tego warta, nie zapominajmy o pierwszej zasadzie, że akcja która dzieje się w danej chwili ma miedzy innymi służyć przyjemności. Odradzam przyszłym mistrzom gry także zabijanie, któregokolwiek z członków drużyny, osoba taka najczęściej nie ma juz ochoty na dalsze grani i zwyczajnie zacznie się nudzić, a na słowa „czekaj, dojdziemy do tego momentu to Ciebie wskrzeszę” poczerwienieje ze złości i będzie miała ochotę wydrapać nam oczy.

Pamiętajmy też, że gracze przecież muszą poruszać się po jakimś świecie, w tym celu też dla bardziej pracowitych osób, polecam stworzenie choćby prowizorycznej planszy do gry, na której nasze postacie w postaci symbolicznych pionków będą się poruszać. Dobrze też przyjąć na początku jaką ilość pól może pokonać drużyna lub gracz w danej kolejce, jeśli mamy ochotę na dłuższe granie możemy dorzucić także kostkę, która ograniczy nam ruch postaci i wprowadzi do rozgrywki element losowy.

Gdy wydaje nam się, że jesteśmy już gotowi do gry to zastanówmy się w jakim mniej więcej kierunku chcemy podążyć. Nie ma najmniejszego sensu ustalanie szczegółowego planu niczym scenariusz filmowy, gdyż choćby wtedy kiedy założymy, że postać pójdzie do przodu i wpadnie w pułapkę Orków, ta może cofnąć się do tyłu i odkryć nasz niecny plan. W takiej grze powinno być się niczym zawodnik grający w pokera, nasza twarz nie powinna zdradzać wielkich emocji a my sami również powinniśmy wyluzować i nie wściekać się gdy coś nam się nie uda. Ja dla przykładu aby być sprawiedliwym Mistrzem Gry zamalowałem na planszy pola zdarzeń, gracz zbliżając się do takiego miejsca jest w pełni świadomy, że nadepnięcie na kolorowe pole oznaczać może błogosławieństwo lub przekleństwo.

Możemy też z góry założyć, czy naszą drużynę spotka sromotna klęska, czy może pełne chwały zwycięstwo… a może połowiczny sukces? To nie istotne, ważne jest jednak to, żeby nie zdradzać naszych planów nikomu.

Gdy nasz loch już powstał, piwo i przekąski znajdują się na stole a kumple przyszli i rozsiedli się na kanapie, zaczynamy grę! Na samym początku pamiętaj o tym, że każdy ma wybór kim chce grać, jednak o ile wybór rasy nie ma znaczenia, no bo kto zabroni grać Gnomom i Taurenom razem?, o tyle już wybór klasy ma znaczenie. Warto więc przyjąć też kilka umiejętności i zdolności, które może użyć każdy bohater. W tym miejscu już musicie zdać się sami na siebie, nie ma najmniejszych nawet ograniczeń, jednak nie przesadzajmy i nie tworzy z Maga super mocarza, który sam zmiecie połowę lochu nawet się nie pocąc. Umiar i równowaga to przepis na sukces każdej sesji, no może należy dodać do tego jeszcze nutkę wyobraźni.

Tak właściwie to już wiecie wszystko co potrzebne do rozpoczęcia gry. Jedyne co mógłbym jeszcze zrobić to przeprowadzić zapis przykładowej gry, lecz myślę, że to nie będzie konieczne i każdy z was posiada w sobie taki potencjał aby rozegrać własną sesję. Życzę więc wam na koniec tego artykułu wielu wspaniałych pomysłów i nagłych zwrotów akcji we własnych grach World of WarCraft: Role Playing Game